تبليغاتX
باران اميد
به تو می اندیشم 

 به خیابان شلوغ

به افق سمت گذر خاطره ها

 وصدای پر پرواز دو جفت عاشق

 که نفس میکشند در قفسی تنگ ...

در زمستان چه گذشت

چه کسی برگ درختان را چید

 چه کسی سبزی این باغچه ها را دزدید

 و چه حرفی رد شد

 از دهان دو سه کفتار درشت

 که دل چشمه و دریا یخ شد

 چه کسی گفت برو

 چه کسی گفت بمان

 چه کسی گفت که سهم تو فقط  تابوت است

 چه کسی گفت که اینجا دل من مبهوت است

 دل من مبهوت است

 نه از اینکه که چرا این میشد

 یا چرا آن میشد

 دل من باور داشت

 که شبی می آیی

شبی از سمت جنوب

 با غروب خورشید

 نور می پاشی بر این دل بی طاقت من ...

 

 دوستان صمیمی وهمراه سلام  ِ حال و روزگارتان آبی و آفتابی باد، پیشاپیش غدیر خم بر همگان مبارک ،  پیروز باشید و سربلند ایام به کام                   التماس دعای فرج

                                                                       یا علی .

+ نوشته شده توسط زهرا رهنما در پنجشنبه دوازدهم آذر 1388 و ساعت 22:37 |
دلم نمی خواهد

صدای باران را

دلم نمی خواهد

سکوت انسان را

        *

دلم نمی خواهد

 سرودن گل را

وچه چه بلبل

که می شود تنها

         *

امید هر روزم

صدای آن ساز است

بیا امید من

که پنجره باز است

+ نوشته شده توسط زهرا رهنما در چهارشنبه بیست و نهم مهر 1388 و ساعت 23:42 |
باید بدانی من

در سرزمین ناکجا آباد

دنبال یک سایه

دنبال یک همسایه می گشتم

خورشید مشق خاطراتم بود

من با چراغی کهنه و کم سو

دنبال تو گشتم دنبال آن سایه

اما نبودی تو...

.

.

.

من سالهای سال

گشتم

اما نبودی تو...

آه!

در قلب من بودی!

من بی سبب دنبال یک همسایه می گشتم                                                   

+ نوشته شده توسط زهرا رهنما در پنجشنبه دوم مهر 1388 و ساعت 18:31 |

سلامي به لطافت سحرهاي رمضان

 

دوستان هم دل و همراه امروز بعد از مدت ها آمدم تا بار ديگر عرض ارادتي داشته باشم خدمت شما.

راستش را بخواهيد عازم سفر پر فيض و بركتي بودم كه جاي همه شما را خالي كردم امسال توفيق نصيبم شدتا به همراه جمعي از بچه هاي دانشجو يك 20وچند روزي را در اشكورات رودسر در خدمت مردم محروم آنجا باشيم مردمي كه هنوز بوي سادگي ميدادند و مثل خيلي از ما ها مدرنيته نشده بودند بچه هايي كه آرزوهاي زيادي داشتند اما  براي رسيدن به آن آرزوهاي كوچك راه پر پيچ و خمي را مي بايست مي پيمودند ...

امروز دلم گرفته است براي لبخند هاي ربابه براي غصه هاي كبري از اينكه امسال مجبور بود خانواده اش را ترك كند وبه مدرسه شبانه روزي برود كه ساعت ها از محلشان دور بود براي شيطنت هاي هاشم كه آرزوي يك جفت كفش تازه داشت براي صداقت ميلاد...

دل تنگم است ميخواهم دوباره به همان محله سادگي ها برگردم اينجا دلم عجيب گرفته است....

+ نوشته شده توسط زهرا رهنما در سه شنبه دهم شهریور 1388 و ساعت 0:43 |
 

یاران صمیمی و همراه سلام

    

 آواز باران

 

ندارم وسعت دریا

کویری خشک را مانم

ولی با این همه سبزم

 پر از آواز بارانم

           *

از اینکه بی صدا باشم

دلم پیوسته می لرزد

بگو این شعرهای من 

به لبخند تو می ارزد

             *

تو با من مهربانی کن

 مرا با خود ببر بالا  

ببر تا اوج خوبی ها

مرا دریا بکن ،دریا

           ***                                          سکوت لحظه هایتان سر شار صدا باد

                                                                                                            یا علی

+ نوشته شده توسط زهرا رهنما در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388 و ساعت 13:0 |


Powered By
BLOGFA.COM


i10.tinypic.com/4mi0rnl.jpg - jpg - 1024 در 768 - 370 کیلو